Op mijn fietstocht van Rome naar huis, voorzomer 2025, pauzeer ik even in een boekenhuisje. Ik ben in Beaulieu, een van de vele wat levenloze dorpen in de Bourgogne. Op de planken met Franstalige boeken staat één Nederlandstalig boek: Dit mooie land van Kader Abdolah. Een verzameling van zijn columns, eerder verschenen in De Volkskrant. […]
Pelgrim op papier Meer lezen »
In een poging om hun vriendschap nieuw leven in te blazen maken vroegere studievrienden Lluis en Chris een wandeltocht van 600 kilometer naar Cape Wrath. Dat levert mooie beelden op van de Schotse Hooglanden, en veel ongemak. Al vanaf het eerste begin van de film bekruipt me dat gevoel. De vrienden hebben elkaar al tien
Langs een weg geplaveid met ontmoetingen fietste ik in juni van dit jaar van Rome naar huis. Mijn gezin reisde thuis met me mee. Ik stuurde aan het eind van elke dag een bericht waar ik was en ze volgden mij op Polarsteps. De kaarten thuis op tafel, met de rode stippen op de plekken
Met het toenemen van de populariteit van de camino neemt ook het verwachtingspatroon van pelgrims toe. Op pelgrimstocht om te veranderen, maar wel een beetje snel, ‘want ik heb maar twee weken’. De camino lijkt een marketingmachine die op volle toeren draait, met de pelgrim als product. Via sociale media verspreide reisverslagen verleiden nieuwe pelgrims.
Verplicht verlicht Meer lezen »
Woensdag 23 juli 1997 loop ik met mijn rugzak op Basiliek Sainte-Marie-Madeleine in Vézelay binnen. Op een houten stoeltje geniet ik van de rust en koelte. Buiten is het dertig graden, binnen land ik onder gezang van zusters en broeders in mezelf. Ik voel dat ik een belangrijk punt op mijn pelgrimstocht heb bereikt. Er
Hemelse verbinding Meer lezen »
Bij het lezen van een boek over burn-out kom ik het woord schaduwwerk tegen. Ik denk direct aan de vaak door pelgrims gemaakte foto’s van hun schaduw. Dat gedachtesprongetje is gauw gemaakt, ik heb die foto’s zelf ook. Nee, dan de stripfiguur Lucky Luke: de man die sneller schiet dan zijn eigen schaduw. Legendarisch! Je
In schaduw schuilt licht Meer lezen »
In wat misschien wel het laatste zomerse weekend van het jaar is, eind september, vertrekken mijn moeder en ik samen vanuit Pieterburen. Waar het even niet vanzelfsprekend leek dat we zouden gaan, is het gelukt. We fietsen in etappes het Pieterpad, met de zon in ons gezicht. Een lang gekoesterde wens van mijn moeder. Zo
Samen op Pieterpad Meer lezen »
Ongeveer twee keer per week fiets ik van huis naar mijn werk in Utrecht en weer terug. 27 kilometer enkele reis langs de provinciegrens van Utrecht en Noord-Holland, altijd met de wind in de rug. Deze keer onderbrak ik de routine. Ik fiets het hele jaar door. Bij regen, wind en kou, maar ook zeker
Neem de koffie-tijd Meer lezen »
In het weekend van vaderdag dit jaar wandelde ik met mijn tentje in de rugzak door het door mij zo geliefde Gaasterland, in de Zuidwesthoek van Fryslân. Het Schildpad gaat tenslotte niet alleen over thuis komen en thuis zijn, maar ook over plannen maken en ideeën opdoen. Dat lukt bij uitstek lopend. Vier dagen door
Zelden ben ik zo geraakt door een boek als bij het lezen van Altijd Vandaag van Wim Diepeveen. Met het omslaan van de pagina’s sloop een soort heimwee in mij. Naar het op weg zijn en afstand nemen. Naar het dichter en lichter bij mezelf zijn. Ik herken de pelgrim onderweg, het zoeken, het doen
Altijd Vandaag – Wim Diepeveen Meer lezen »
