verdieping

Voorzomer 2025 fietste ik van Rome naar huis. Regelmatig kreeg ik te horen: ‘je gaat terug?’ Maar ik ging niet terug. Ik ondernam mijn eigen Heilige Tocht, naar de plek waar ik wil zijn: thuis. Op 23 mei haal ik mijn eerste stempel in de Basilica Papale Santa Maria Maggiore. Paus Franciscus is krap een […]

Op mijn fietstocht van Rome naar huis, voorzomer 2025, pauzeer ik even in een boekenhuisje. Ik ben in Beaulieu, een van de vele wat levenloze dorpen in de Bourgogne. Op de planken met Franstalige boeken staat één Nederlandstalig boek: Dit mooie land van Kader Abdolah. Een verzameling van zijn columns, eerder verschenen in De Volkskrant.

Vanachter onze tafel zie ik een man lopen die me sterk aan mijn drie jaar geleden overleden vader doet denken. Klein van stuk, tenger, lichtgrijsbruin haar dat zijn eigen gang gaat. Hij is gericht en schijnbaar onverstoorbaar bezig met het regelen van dingen die geregeld moeten worden voor de najaarsbijeenkomst van het Nederlands Genootschap van

Met het toenemen van de populariteit van de camino neemt ook het verwachtingspatroon van pelgrims toe. Op pelgrimstocht om te veranderen, maar wel een beetje snel, ‘want ik heb maar twee weken’. De camino lijkt een marketingmachine die op volle toeren draait, met de pelgrim als product. Via sociale media verspreide reisverslagen verleiden nieuwe pelgrims.

Woensdag 23 juli 1997 loop ik met mijn rugzak op Basiliek Sainte-Marie-Madeleine in Vézelay binnen. Op een houten stoeltje geniet ik van de rust en koelte. Buiten is het dertig graden, binnen land ik onder gezang van zusters en broeders in mezelf. Ik voel dat ik een belangrijk punt op mijn pelgrimstocht heb bereikt. Er

Bij het lezen van een boek over burn-out kom ik het woord schaduwwerk tegen. Ik denk direct aan de vaak door pelgrims gemaakte foto’s van hun schaduw. Dat gedachtesprongetje is gauw gemaakt, ik heb die foto’s zelf ook. Nee, dan de stripfiguur Lucky Luke: de man die sneller schiet dan zijn eigen schaduw. Legendarisch! Je

Tot tranen geroerd vertelt een vrouw me over haar diepe wens om ooit de camino te lopen. En over blessures die haar in het wandelen beperken. Dat raakt me. Laten haar tranen zien dat deze droom voor haar misschien onbereikbaar is? Ik hoor de vragen in haar verlangen, maar heb geen antwoorden. Afgelopen weekend lieten

Als je de aandacht van een paar honderd pelgrims wilt pakken is de vraag ‘waarom wandelen we’ een goed begin. Joke Hermsen nam ons in haar lezing bij de Najaarsbijeenkomst van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob mee langs de gedachten die zij hierover heeft gevormd. Joke Hermsen laat zich inspireren door filosofen, denkers en